Strona głównaprodukcja

Produkcja sadzonek truskawki, własne mateczniki,wymagania dla sadzonek

Data: 2020-10-12, Data edycji: 2020-10-12

Sadzonki truskawki wysokiej jakości- zalecenia dla specjalistycznych gospodarstw.


Z młodych, dobrze wyrośniętych i nieowocujących roślin matecznych można uzyskać i najzdrowsze i najlepsze sadzonki. Jednoczesne produkowanie na tej samej plantacji owoców i sadzonek obniża wielkość produkcji i pogarsza jakość optymalnego materiału sadzeniowego.

Produkcja sadzonek w stopniu oryginału.


Produkcja sadzonek wysokiej jakości, czystych odmianowo oraz wolnych od najgroźniejszych chorób i szkodników prowadzi się w specjalnych elitarnych matecznikach. Cały cykl produkcji dzieli się na 3 etapy.
Pierwszy etap to uzyskanie się sadzonek zwanych superelitą, które później służą do rozmnażania. Matecznik superelity zakłada się każdego roku z sadzonek wolnych od wirusów, otrzymanych z merystemów roślin poddanych termoterapii. W tym zabiegu pobiera się sadzonki z najcenniejszych, owocujących roślin z rozmnażanych odmian, charakteryzujących się wysoką plennością i jakością owoców. W celu uwolnienia odwirusowanych roślin od groźnych szkodników, jak nicienie pąkowo-liściowe, roztocz truskawkowy itp., traktuje się je insektycydem systemicznym. Zabieg wykonuje się w trakcie sadzenia lub mniej więcej 2 tygodnie po posadzeniu roślin.
W tym etapie produkcji sadzonek jako superelita przeprowadza się ścisłą selekcję. Podczas dwu- trzy trzykrotnych szczegółowych lustracji, przeprowadzanych od maja do końca lipca, usuwa się wszystkie rośliny słabe, z objawami chorób wirusowych, grzybowych chorób korzeni oraz opanowane lub podejrzane o porażenie przez roztocza truskawkowego.
W prowadzonym mateczniku danej odmiany nie może znaleźć się roślina różniąca się odmianowo- należy zwrócić na to szczególną uwagę. Na plantacjach matecznych konieczne są intensywne zabiegi zwalczania chorób grzybowych oraz szkodników.
W mateczniku należy usuwać wszystkie kwiaty, rośliny nie mogą owocować!
Konieczne jest zatem usuwanie kwiatostanów. Wczesne usuwanie kwiatostanów – zaraz po wydłużeniu się ich łodyg – przyczynia się do wcześniejszego tworzenia się licznych rozłogów i szybszego ukorzenienia się młodych roślin oraz umożliwia przeprowadzenie w każdym terminie zabiegów ochrony roślin. Kwiatostany usuwa się dwukrotnie, w miarę ich pojawiania się. Pracę wykonuje się nożem lub nożycami. Wyszarpywanie kwiatostanów ręką jest szkodliwe, ponieważ można jednocześnie wyrwać całą roślinę. Dzięki usunięciu kwiatostanów rośliny mateczne lepiej wytrzymują okres upałów i suszy, co między innymi pozwala na wcześniejsze tworzenie się rozłogów i silnych sadzonek.
Drugim etapie produkcji, w którym na plantacji założonej z sadzonek w stopniu superelity uzyskuje się materiał w stopniu elity, prowadzi się selekcję negatywną oraz zabiegi fitosanitarne chroniące rośliny przed chorobami grzybowymi i szkodnikami, a zwłaszcza przed roztoczem i nicieniami.
Te dwa etapy produkcji sadzonek są najtrudniejsze.
Trzeci etap to produkcja sadzonek w stopniu oryginału.
Na plantacjach obsadzonych roślinami w stopniu elity kontroluje się zdrowotność oraz czystość odmianową. Sadzonki w stopniu oryginału przeznaczone są do dalszej jednorocznej reprodukcji, w wyniku której otrzymuje się sadzonki w stopniu odsiewu kontrolowanego służące do zakładania plantacji owocujących.
a

Zakładanie własnych mateczników.


Zakładanie przez plantatorów własnych, małych mateczników ze zdrowych sadzonek w stopniu oryginału przed planowanym zakładaniem plantacji towarowej jest celowe i zalecane. Przy stosowaniu dobrej techniki produkcji (usuwanie kwiatostanów, zwalczanie chorób i szkodników, izolacja przestrzenna od plantacji towarowych, podlewanie roślin w razie potrzeby) własny matecznik zapewnia wczesne otrzymywanie materiału sadzeniowego wysokiej jakości.
Mateczniki wszystkich trzech stopni mogą być eksploatowane tylko przez jeden rok. Wyjątkowo uzasadnionych okolicznościach (np. susza) można pobierać sadzonki w drugim roku.
Izolacja przestrzenna mateczników od plantacji owocujących nie może być mniejsza niż 500 m. Niewskazane jest równie sąsiedztwo takich roślin, jak ogórek, fasola, porzeczki, malina, koniczyna i lucerna, ponieważ są one żywicielami niektórych szkodników żerujących na truskawce.

Otrzymywanie sadzonek wolnych od szkodników oraz chorób wirusowych.


Najlepszym sposobem uzyskania sadzonek wolnych od roztocza truskawkowego i węgorków truskawkowca i chryzantemowca jest odkażanie termiczne. Polega ono na 10-minutowej kąpieli sadzonek w ciepłej wodzie, której temperatura przez cały czas trwania zabiegu musi wynosić 46-46,5 stopnia Celsjusza. Ponieważ temperatura wody obniża się po włożeniu sadzonek o mniej więcej 0,5 stopnia Celsjusza, należy przygotować kąpiel o temperaturze odpowiednio wyższej. Wysoka temperatura zabija jaja i wszystkie stadia ruchome szkodników. Giną, niestety, również liczne rośliny. Szybkie schłodzenie roślin przyczynia się do osłabienia szkodliwych skutków ciepłej kąpieli. Traktowane sadzonki sadzi się bezpośrednio w pole lub na rozsadnik.
Stwierdzono, że termiczne odkażanie jest szkodliwe dla roślin, osłabia ich przyjmowanie się i wzrost oraz zwiększa wrażliwość na werticyliozę. Z tych powodów do odkażania sadzonek truskawki wykorzystuje się bardzo skuteczne chemiczne preparaty.

Wykopywanie sadzonek.


Aby uniknąć przesuszenia i więdnięcia sadzonek, najlepiej jest wykonywać je w dni pochmurne, co nie zawsze jest możliwe, zwłaszcza na plantacjach dużych. Ręczne wykopywanie sadzonek jest pracochłonne, a wydajność pracy zależy od liczby sadzonek znajdujący się na plantacji. Przyjmuje się, że jedna osoba wykopuje około 1000 sadzonek w ciągu godziny. Dużo czasu pochłania usuwanie rozłogów, liczenie i wiązanie sadzonek w pęczki po 25 sztuk. Wykonując wszystkie te czynności w ciągu 8-godzinnego dnia pracy, jedna osoba może przygotować 1000 – 2000 sadzonek.
Przy układaniu sadzonek w pęczki należy uważać, aby nie zaginać korzeni. Zagięcie korzeni utrudnia maszynowe sadzenie. Sznurek konieczny do zawiązania powinien być przed rozpoczęciem pracy – przecięty na odpowiednio długie odcinki.
Wyjmuje się wyłącznie sadzonki dobrze ukorzenione. Słabe sadzonki nie ulegają podczas tej czynności żadnym uszkodzeniem, można więc wykopać się w terminie późniejszym. Sadzonki wyjmuje się z dwóch rzędów jednocześnie, a gdy jest ich mało to z czterech rzędów.
Aby zapobiec przesychaniu korzeni, należy wykopane rośliny, umieszczone w skrzynkach, koszach, lub workach folii ustawić chłodnych lub zacienionych miejscach i utrzymywać wilgotność, albo utrzymywać przez kilka dni w chłodni o temperaturze 2- 4 stopni. Jest to mniej szkodliwe niż dołowanie. Sadzonki można załadować tylko na krótki okres, konieczne jest przy tym dobra ich ochrona przed słońcem oraz obfite podlewanie.
Wymagania stawiane sadzonkom.

1) jakość: sadzonki truskawek powinny mieć dobrze rozwiniętą część naziemną, o zwartej budowie, z dobrze wykształconym pąkiem wierzchołkowym i właściwym dla danej odmiany zabarwieniem liści. Korzenie liczne, o barwie jasne żółtej do brunatno brunatnej, elastycznej.
2) Wiek: sadzonki nie mogą mieć więcej niż jeden rok, powinny pochodzić z plantacji matecznych, z roślin nie starszych niż dwuletnie.
3) Zdrowotność: sadzonki powinny być zdrowe. Nie dopuszcza się sadzonek o następujących cechach:
a) zasuszenie lub silne z więdnięcie liści.
b) silne uszkodzenia mechaniczne
c) zaparzenie
d) gnicie
e) porażenie chorobami i szkodnikami polegającymi kwarantannie.
Opakowania i transport sadzonek.

Sadzonki truskawek powinny być związane w pęczki po 25 sztuk materiałem, który nie uszkadza sadzonek. Pęczku powinny znajdować się sadzonki jednej odmiany jednego wyboru. Do każdego pęczka trzeba przymocować etykietę z trwałym napisem, zawierającym nazwę gatunku i odmiany oraz adres producenta, a także wybór, do którego zaliczono sadzonki.