Strona głównaprodukcja

Truskawki zakładanie plantacji

Data: 2020-10-20, Data edycji: 2020-10-20

Terminy zakładania plantacji.


Termin zakładania plantacji truskawek zależy od warunków atmosferycznych i zaopatrzenia w sadzonki. W praktyce wyróżnia się cztery terminy: wczesnoletni, późnoletni, jesienny i wiosenny. Każdy z nich wpływa bardzo istotnie na wysokość i jakość plonu uzyskanego w następnym roku po założeniu plantacji.
Dla plantatora najkorzystniejszy jest termin wczesnoletni: od połowy lipca do początku lub- najpóźniej do połowy sierpnia.
Truskawki posadzone w tym czasie ukorzeniają się i rozrastają przed zimą bardzo dobrze, tworzą liczne pąki kwiatowe, są właściwie przygotowane do przetrwania zimy i w następnym roku oraz dalszych latach wydają wysoki plon owoców.
Główną przeszkodą we wczesnym zakładaniu plantacji jest brak w tym terminie dobrze wykształconych sadzonek. Sucha wiosna i lato opóźniają tworzenie się rozłogów i ukorzenianie sadzonek, to też najczęściej zakłady szkółkarskie dostarczają je plantatorem dopiero we wrześniu. Nawadnianie plantacji matecznych przyczynia się do wcześniejszego wykształcenia sadzonek.
Dodatkową trudność stanowi transport sadzonek na dużą odległość w okresie wysokich temperatur. Sadzonki łatwo wysychają i ulegają zaparzeniu, wskutek czego źle się przyjmują i początkowo słabo rosną. Wykopanie, transport i posadzenie truskawek nie może trwać w lecie dłużej niż 2 dni. Dlatego sadzonki trzeba nabywać w matecznikach położonych w pobliżu plantacji (maksymalna odległość 50 km). Najlepszym rozwiązaniem problemu braku sadzonek wczesnym latem jest wyprodukowanie ich we własnym gospodarstwie z materiału sadzeniowego w stopniu oryginału lub wykorzystanie gęsto zadołowanych sadzonek wykopanych z matecznika jesienią, lub wiosną. Zadołowane sadzonki można przetrzymywać do około 10 lipca. Przez cały czas konieczne jest podlewanie i ochrona roślin przed chorobami. Sadzonki potrzebne do założenia 1 ha plantacji zadołować można na powierzchni 500 m kwadratowych (rzędy co 20 cm, w rzędach co 4 cm, głębokość 8 – 10 cm).
Nową plantację należy zakładać podczas pochmurnej pogody, a następnie – dobrze ją pielęgnować. W razie niedostatecznej wilgotności gleby konieczne jest obfite podlanie zadołowanych sadzonek i świeżo posadzonych truskawek, a także cieniowanie roślin na plantacji słomą, liśćmi itp. przez okres mniej więcej 10 dni. Ściółkę usuwa się w pochmurny dzień. Większości przypadków przy zakładaniu plantacji latem należy się liczyć z koniecznością podlewania roślin. Nawet jednorazowe podlanie roślin zaraz po posadzeniu wywiera korzystny wpływ na ich przyjęcie się.
Truskawki sadzone od drugiej połowy sierpnia do połowy września ukorzeniają się przed zimą dobrze, lecz w następnym roku owocują słabiej niż sadzone wczesnym latem. W pierwszym roku plon plantacji założonej w połowie sierpnia był o 30% niższy, a założony w końcu sierpnia o 70% niższy niż plantacji założony na początku sierpnia.
Truskawki sadzone jesienią dają niski plon owoców w roku następnym. Sadzonki są jednak dobrze wykształcone i jest ich dużo. W temperaturach panujących jesienią znoszą one dobrze transport, nawet z odległych mateczników. Jesienią zwykle gleba obfituje w wodę, toteż zbędne jest podlewanie i zacienianie posadzonych roślin. Dla truskawek późno posadzonych niebezpieczna jest jednak zima o małych opadach śniegu lub wczesnych mrozach występujących w listopadzie, lub grudniu. Możliwe jest przemarznięcie lub wyschnięte licznych roślin.
Wczesna wiosna jest korzystniejszym terminem zakładania plantacji niż termin późnojesienny (zwłaszcza w rejonach o surowym klimacie). Sadzonki mają wówczas bardzo dobrze wykształcony system korzeniowy. Wiosną nie zwraca się uwagi na liczbę i wygląd liści, ważny jest natomiast stan pąka wierzchołkowego. Zakładanie plantacji wiosną należy rozpocząć jak najwcześniej, to znaczy wtedy, gdy stan roli pozwoli na wykonanie prac polowych. Gleba musi być dobrze przygotowana już jesienią, a przed sadzeniem potrzebne jest tylko bronowanie. Truskawki posadzone wczesną wiosną korzystając z wody nagromadzonej w glebie podczas zimy, przyjmują się bardzo dobrze, rosną szybko, a w następnym roku wydają duży plon owoców. Wczesnowiosenne sadzenie przypada jednak na okres intensywnych i pilnych prac polowych. Posadzone truskawki wymagają w ciągu roku dużego nakładu pracy, a nie przynoszą jeszcze dochodu. Należy je otoczyć staranną opieką, podlewać w czasie suszy, dokładnie odchwaszczać oraz usuwać pojawiające się kwiatostany- co przyczynia się do wytworzenia licznych pąków kwiatowych na rok przyszły.

Systemy zakładania plantacji.


Najprostszym i najczęściej stosowanym systemem zakładania dużych plantacji jest system rzędowy. Odległości między rzędami zależą przede wszystkim od maszyn i narzędzi używanych do wykonywania koniecznych prac oraz od siły wzrostu odmiany i długości okresu uprawy. Odmiany silnie rosnące, przeznaczone do oprawy 3-4-letniej, sadzi się zwykle rzadziej niż odmiany o słabym wzroście lub uprawiane przez 1-2 lata.
W drugim, trzecim roku po założeniu plantacji pomiędzy rzędami rozrośniętych roślin powinien pozostać odstęp szerokości około 20 cm. Przy stosowaniu pielnika lub utrzymywaniu ugoru herbicydowego wystarczy więc odległość 80 cm między rzędami. Na plantacjach, na których międzyrzędzia uprawia się szerszym narzędziem lub do przeprowadzania prac wykorzystuje się ciągniki, wymagana jest większa odległość między rzędami, dostosowana do szerokości narzędzi i rozstawy kół.
Na dużych plantacjach na, na których rzędy odległe są o 80 cm, należy w celu ułatwienia opryskiwań i wyeliminowania uszkodzenia roślin pozostawić co 8 rzędów jedno lub dwa międzyrzędzia szerokości 100 – 120 cm.
Na małej plantacji uprawianej ręcznie odległość rzędów można zmniejszyć do 60 cm.
Przy prowadzeniu plantacji tradycyjnym systemem rzędowym należy usuwać z międzyrzędzi wszystkie rozłogi i sadzonki, co zwiększa koszty produkcji. Natomiast zaletą tego systemu jest uzyskiwanie dorodnych owoców. Są one stosunkowo dobrze widoczne i dostępne.
Dobra organizacja zbioru i właściwe wykorzystanie czasu w znacznym stopniu zależą od odpowiedniej długości rzędów. Ustalono, że nie powinna ona przekraczać 65 m, gdyż wówczas czas potrzebny na wynoszenie zebranych owoców jest ograniczony do minimum. Na długich polach konieczne są drogi poprzeczne, odległe od siebie o mniej więcej 130 m, na które wynosi się owoce z kwater leżących po obu stronach.
Odległości między roślinami w rzędach zależą od siły wzrostu poszczególnych odmian, typu gleby i terminu zakładania plantacji. We wczesnoletnim terminie słabiej rosnące odmiany sadzi się co 15 – 20 cm. Silnie rosnące odmiany, należy sadzić w rzędzie co 25 cm. Na glebach lekkich truskawki nie rosną zbyt silnie, niepotrzebne są więc duże odległości w rzędach. Słabiej rosnące odmiany na glebach lekkich można posadzić nawet co 10 cm.
W celu zmniejszenia kosztów zakładania plantacji jesienią i wiosną zaleca się rozmieszczać rośliny w rzędzie co 50 cm lub rzadziej i kierować wystające z nich rozłogi w wolne miejsca.
Duże plantacje towarowe zakładane są czasem systemem pasowo-rzędowym. Polega on na pozostawieniu co dwa rzędy, oddalone od siebie o 30-40 cm międzyrzędzi 90 – 100 cm. Można też zmniejszyć odległości między rzędami o 10-20 cm i jednocześnie o tyleż zwiększyć szerokie międzyrzędzie. Odległość roślin w rzędzie wynosi około 25 cm. Wąskie międzyrzędzia zostaną wypełnione młodymi roślinami już w pierwszym roku uprawy, nie dopuszcza się natomiast do rozrastania roślin w szerokich międzyrzędziach, które stanowią dróżki robocze. Umożliwiają one swobodne poruszanie się na plantacji oraz ustawienie opakowań do zbioru owoców. System ten nie nadaje się dla odmian silnie rosnących. Zapewnia on wyższy plon owoców w pierwszym roku, ale koszt założenia plantacji i nakłady pracy są duże. System pasowo-rzędowy jest zawodny w latach wilgotnych, gdyż duże zagęszczenie roślin przyczynia się do silnego występowania szarej pleśni.